Vorig jaar ben ik naar een stilteweekend geweest van de Noorder Poort. Vanuit de zen traditie lieten we de stilte zijn werk doen. Om dat te illustreren zette de Zen Meester die het weekend leidde een grote doorzichtige bak met water neer. Het water was afkomstig uit de vijver in het midden van de zen tuin. Na het weekend was dit het beeld dat zich liet zien nadat alle troebelheid ruimte had te bezinken. Een hele nieuwe wereld liet zich zien. Zo is het ook in onze gedachten. Als er wat ruimte komt om te vertragen en daarmee alle wervelende gedachten na hun drukke omzwervingen de tijd krijgen neer te dalen, zal er een hele belevingswereld zichtbaar worden.
Tijdens het verblijf schreef ik een serie haiku’s die ik schonk aan de Noorder Poort. Gister googlede ik op mijn naam en trof mijn gedicht aan op de website. Wat bijzonder om dit terug te lezen.
In de branding
stond ik fier en statig
Het ochtendlicht liet
de schuimkoppen glinsteren
Golven als wervelende gedachten
kolkten uur na uur
rond mijn voeten
Langzaam zoog het strand
mijn voeten dieper en dieper
het schuimende zand in
Vermoeidheid trok als de
klamme zeekou
langzaam mijn botten in
Hoog torenden de golven
ver boven mijn hoofd
happend naar adem
Totdat ik de fierheid vergat
en ook de statigheid
Er waren louter golven
zeewind en zand
Zo werd ik als de golven
en rolde en tuimelde
in de branding van de zee